Dennapha 的个人资料| | - H e a v e n & ...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
11月12日 something blueใจมัน,, เหนื่อย ล้า้,, ไม่พร้อมที่จะรับอะไรทั้งนั้น อยากจะยิ้มออกมาจากใจ แต่ข้างในมันก็เศร้าเกิน แปลกดีที่ชอบบอกกับคนอื่นว่าไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้มแข็งจะตาย,, ถ้าเข้าใจก็จะรู้ว่ามันโกหกทั้งนั้นแหละ ไม่ได้หนักแน่น เย็นชา ไม่สนใจอาไรอย่างที่เห็น ไม่เลย จะมีคนที่จะ(พร้อม)เข้าใจจิงๆบ้างไหม,, ,, ร้องไห้คนเดียวมันเศร้าไปนะ 9月17日 give me a space,,??~อย่าเอาตัวเองไปแขวนไว้กับอารมณ์คนอื่น
ยิ้ม เพราะ เข้าใจชีวิตในบางมุม
ยิ้ม เพราะ ไม่รู้จะทำไรดีไปมากกว่า ,, ยิ้ ม บางที บางอย่าง บางสิ่ง ก็สอนให้เราเข้าใจอาไรมากขึ้น
,,
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอรับไว้เอง
8月9日 ดีไม่ดี,,อยู่ที่ใจจงทำอะไรที่ใจอยากทำ.. ตัวหนังสือ,,เขียนผิด,,ลบได้ การกระทำ,,ทำผิด,,เอาอะไรลบ
นึกว่าหมากำลังไล่ฟัดซิ,,! จะได้รีบวิ่งรี่เข้าเส้นชัย,,ล้มเมื่อไหร่จะได้รีบลุก,, ทุกย่างก้าวของความฝันคือ ความเหน็ดเหนื่อย ทุกย่างก้าวของความเหน็ดเหนื่อย คือความสำเร็จ ต่อให้ทุกข์ที่สุด ก็ต้องผ่านไปจนได้ เมื่อเรานั่งมองอดีต เรายังผ่านทุกข์มาได้ตั้งหลายทุกข์ หลังทุกข์ อย่าทุกข์อีก ให้ทุกข์แค่ตอนทุกข์ แล้วทุกข์ที่สุด ก็จะเป็นทุกข์ แค่นี้เอง ! ให้ทำหน้าที่ทุกหน้าที่ด้วยหัวใจ ให้หัวใจตระหนักในหน้าที่ แล้วเราจะไม่รู้สึกว่าหน้าที่เป็นหน้าที่ แต่เป็นการกระทำที่เกิดจาก หัวใจ ดีไม่ดี,,อยู่ที่ใจเรา,,ถ้าใจเรา,,คิดดี เราก็จะเจอแต่สิ่งดีๆ ถ้าเรามองในทางที่ดี,,ใจเราก็จะรู้สึกดี ถ้ากำลังใจดี สิ่งเลวร้าย,,ก็จะคลี่คลายเป็น,,ดี !
,,,
ตอนนี้หมากำลังไล่ฟัด พันธุ์เกาหลีซะด้วย* แง่ม~
แล้วมันจะผ่านไป เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
7月28日 ปล่อย วางในวันที่สูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตไป
ในใจรู้สึกเพียงแค่ว่า ทำไมมันถึงเจ็บปวดเหลือเกิน
ในวันที่ ไม่มีคนที่เรารักที่สุดอีกคนอยู่กลับเราอีกต่อไป
ไม่มีคำใดๆจะอธิบาย
ทำได้เพียงแค่ร้องไห้ออกมาเงียบๆคนเดียว
วันสุดท้ายที่ยายต้องไปจริงๆ
เด่นเคาะที่โลง แล้วบอกกับยายได้แค่เพียงว่า เด่นจะไปส่งนะยาย,,ไปดีๆนะ
ตลอดทางถือแค่กล่องฟันของยาย คิดแค่ว่ากลับบ้านไปก็ไม่มียายแล้ว
แค่นี้ ทำไมมันรู้สึกใจจะขาดให้ได้
ถึงจะเสียใจแค่ไหน ก็ต้องทน
ส่งไกลแค่ไหนเราก็ต้องลาอยู่ดี,,
ถึงไม่ใช่วันนี้ แต่สักวันก็ต้องมีอยู่ดี
ทุกอย่างมันคือสัจธรรม
ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่ร้องไห้
ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่เสียใจ
ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเข้าใจและยอมรับกับมันได้มากน้อยแค่ไหน
______________________
หลับให้สบายนะจ๊ะยาย เด่นรักยายนะ นู๋จะเป็นเด็กดี
ถึงเด่นจะเป็นคนที่ไม่เอาไหน ทำอะไรก็ไม่เก่งเลยก็ตาม
แต่เด่นรักแม่กับพ่อมากๆนะ *
7月11日 ไม่อยากให้เรา เหลือเพียงความทรงจำอยากจะย้อนเวลา กลับไปช้าๆ ย้อนเวลากลับไปอย่างเดิม
ให้เป็นเหมือนทุกวันที่สดใส แล้วทั้งสองจะลองเลือกทางก้าวไป ไม่สนใจ อะไรทั้งนั้น อยากจะถามอะไร ไม่เคยสงสัย ถามอะไร ไม่เคยระแวง ต่างก็รู้ว่าใครคิดอย่างไร แล้วทั้งสองยังมีแต่ความเชื่อใจ ไม่สนใคร อะไรทั้งนั้น ฉันแค่ต้องถามหน่อย ถามว่าเธอยังรู้สึกว่า รักของเรายังเหมือนเก่าอยู่ไหมในตอนนี้ ฉันต้องถามหน่อย ถามให้ตรงความรู้สึก ว่ารักของเรายังเหมือนเก่า ไม่อยากให้เรา...เหลือเพียงความทรงจำ ,,,
อยากรู้ 5月22日 บาง สิ่ง..., , , เพราะมันเคยชินกับ ก า ร มี อ ยู่ , ,
ก็ เ ล ย ไ ม่ รู้ สึ ก ถึงการมีอยู่ , , เพราะคิดว่า ค ง เ ข้ า ใจ , , , , ,ก็เลยไม่รู้สึกว่าต้องใส่ใจ เพราะมักจะคิดว่าเป็นเจ้าของ , , ก็เลยไม่รู้สึกว่าจะต้องสูญเสีย , , เพราะมั่นใจว่าจะไม่มีการลาจาก, , , , , ,จึงไม่รู้สึกว่าต้องทำใจเมื่อจากลา จนวันหนึ่ง, ,
ที่ต้องเสียไป, , , บางสิ่งที่ไม่เคยมองเห็นว่ามีอยู่, , , , ,กลับเป็นสิ่งที่สำคัญเสียเหลือเกิน ชีวิตสั้นเหลือเกิน, , มันเสียดายที่อาจจะมีวันหนึ่งที่เราอยู่คนเดียวแล้วคิดได้ว่า
"ฉันปล่อยให้คนที่เค้ารักฉันที่สุดต้องเสียใจ, , โดยที่ฉันไม่เคยหันกลับไปดูแลเค้าเลย รึเปล่า "
ถ้ า มั น พ อ จ ะ ทั น , , เ ธ อ ยั ง ต้ อ ง ก า ร มั น อ ยู่ ไ ห ม ?
1月31日 "นิด นึง พอ" ใ จ ฉั น , , ปล่ อ ย เ ธ อ ไ ป , , ห ม ด แ ล้ วจากวันนั้น ก็เข้าใจแล้ว เ ข้ า ใ จ ดี ว่าอาไรๆมันก็เปลี่ยนไป ยิ่งรู้ ก็ยิ่งเจ็บ
ก็ไม่รู้จะทำร้ายตัวเองไปทำไม
"ไม่รู้ว่าฉันอิจฉา หรือว่าสุขใจ
น้ำตาที่ไหลนั้นไหลมาจากจุดไหน,,,"
บางทีอาจเป็นเพราะฉันพยายาม ม า ก เ กิ น ไ ป
มันก็เลยเป็นแบบนี้... ...เจ็บแบบนี้
หั ว ใ จ เ ต้ น แ ร ง
ไม่เคยเป็นแบบนี้มานานมากๆแล้ว
เ ห นื่ อ ย น ะ
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
มันอาจจะไม่มีค่าอาไรเลยก็ตาม แต่ก็เต็มใจให้นะ ฉันทำเต็มที่แล้ว
ใ จ ล้ ว น ๆ
บอกกับตัวเองเสมอว่า " ไ ม่ เ ป็ น ไ ร " ก็กลับมาที่ของตัวเอง
รักตัวเองให้มากขึ้น
เปิดใจให้กว้างขึ้น
ฉันคนนี้ ,,,ก็อยู่ตรงนี้เสมอ
บางอย่างปล่อยไป คงจะดีกว่าเก็บไว้
เ มื่ อ ใ จ ก ว้ า ง แ ล้ ว ผิ ด ห วั ง
จ ง เ สี ย ใ จ ที่ ใ จ . . .
" ไ ม่ ก ว้ า ง พ อ "
แล้วใจของฉัน มันจะกว้างสักแค่ไหนกัน?
, , , ความสำคัญของฉัน อย่าลดมันลดลงเลยนะ
,, 1月8日 2009 년에는 . . .2009 년에는 . . . 행복하기
건강하기 한국어를 열심히 공부하기 사랑하기 >ㅅ<" 그리고 , , , 언제나 웃기 --------------------
정신차려!
은하 , 화이팅 !! 11月3日 เพราะ...อาจ เ สี ย ค ว า ม รู้ สึ ก
อาจ.. ไ ม่ เ ข้ า ใ จ
ฉันก็ไม่อยากเป็นแบบนี้
ไม่อยากทำแบบนี้ พยายามแล้ว . . . ปล่อยให้เป็นแบบนี้มันคงจะดีกว่า
อาจจะดูโหดร้าย
ไ ม่ ข อใ ห้ เ ข้ า ใ จ และจะไม่อธิบาย
เหนื่อยพอๆกัน " เ จ็ บ ไ ม่ แ พ้ กั น " "ฉันยอมถูกมองว่าเป็นคนมีปัญหา แต่กว่าที่เธอจะรู้ว่า ฉันรักเธอขึ้นทุกที รู้ไหมว่าฉันต้องทนเท่าไร ทุกๆครั้งที่ฉันพบเธอใกล้ๆ ยิ่งเจอก็ยิ่งปวดใจที่ต้องรับว่าเราต่างกันมากเกินไปอย่างนี้ ฉันนั้นได้แต่หวังให้เธอเข้าใจ ว่าฉันนั้นไม่ได้อยากทำแบบนี้ " หลายคนถามว่า รั ก แ ท้ , ,แ พ้ อ ะ ไ ร
คำ ต อ บ คื อ รักแท้ " ไ ม่แ พ้ อ ะ ไ ร เ ลย " มั น ไ ม่ แ พ้ อ าไ ร ก็ จิ ง
แ ต่ มั น จ บ ไ ป แ ล้ ว . . . 4月17日 ....ในบางเวลาที่เธอนั้นยิ้มเป็นสุข ฉันแอบเก็บความหวังไว้ เผื่อในวันนึงที่เธอนั้นพร้อมเข้าใจ ฉันอยากอธิบาย ความทรงจำดีๆที่ฉันมีอยู่ ล้วนมีเธอโอบกอดไว้ แต่ความเป็นจริงที่ฉันไม่พร้อมจะไป เริ่มสิ่งใหม่กับเธอ ก็เป็นเพราะกลัวไม่เป็นเหมือนวันก่อน กลัวไม่เป็นอย่างใจหวัง เก็บส่วนลึกของใจไว้ห่าง ไม่คู่ควรกับใคร มันคงจะดีที่เราก็ยังได้เจอ แลกเปลี่ยนผ่านความห่วงใย ส่วนใจตัวเองก็ยังไม่เคยเข้าใจ เริ่มอะไรไม่เป็น แค่ให้ฉัน เก็บเธอไว้ อบอุ่นข้างในอย่างนั้น (ปั๊บปับปา) เก็บรอยยิ้ม ความสดใส อยู่ให้นานเท่านาน ก็เป็นเพราะกลัวไม่เป็นเหมือนวันก่อน กลัวไม่เป็นอย่างใจหวัง งเก็บส่วนลึกของใจไว้ห่าง ไม่คู่ควรกับใคร มันคงจะดีที่เราก็ยังได้เจอ แลกเปลี่ยนผ่านความห่วงใย ส่วนใจตัวเองก็ยังไม่เคยเข้าใจ เริ่มอะไรไม่เป็น ส่วนใจตัวเองก็ยังไม่เคยเข้าใจ เริ่มอะไรไม่เป็น 3月6日 See Scapeฉันคนหนึ่งที่เคยมีความฝัน และเธอคนหนึ่ง ก็คงมีความฝัน ออกไปมองฟ้าและน้ำที่กว้างใหญ่ แค่ออกไปมองฟ้าและน้ำที่กว้างใหญ่ และฉันจะไปกับเธอ ด้วยเพลงนี้... ด้วยเพลงนี้... วันหนึ่งเหตุการณ์ที่ผ่านมาล่วงเลยผ่านไป ออกไปมองฟ้าและน้ำที่กว้างใหญ่ แค่ออกไปมองฟ้าและน้ำที่กว้างใหญ่ ออกไปมองฟ้าและน้ำที่กว้างใหญ่ แค่ออกไปมองฟ้า ออกไปมองน้ำ ออกไปมองน้ำ ออกไปมองให้ไกลตา  Ps.ผ่านมาจะหนึ่งปีแล้ว กับทางที่พวกเราเลือก สนุกบ้าง เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง มีทั้งเสียงหัวเราะ ....ร้องไห้
ปิดเทอมนี้อีกนานกว่าจะได้เจอกัน กลับไปก็ใช้ช่วงปิดเทอมให้มันคุ้มค่า
ให้สมกับที่เหนื่อยมาทั้งปี
แค่ออกไปมองฟ้า ออกไปมองน้ำ ออกไปมองน้ำ ออกไปมองให้ไกลตา เพื่อจะได้กลับมาจะได้มีพลัง ทั้งกายและใจ เดินต่อไปกับทางที่เราเลือก ผ่านมาถึงจุดๆนี้ เค้าคิดว่าเราทุกๆคนเก่งมากเลย จิงๆนะ มันมีความกดดันหลายๆอย่าง มันทำให้เหนื่อยและท้อแบบว่าไม่ไหวแล้ว ไม่อยากที่จะเดินต่อไปแล้ว แต่เราทุกคนก็ผ่านมาได้ มีบางคนหายไประหว่างทางที่เราเดิน ทีละคน สองคน แต่เราคือคนที่ยังอยู่ และเดินต่อไป เก่งขนาดไหนแล้วที่อยู่ตรงนี้ เจอหน้ากันทุกวัน ปิดเทอมแล้วก็คงคิดถึงพวกแกน่าดู แล้วเจอกันนะ
อ อ ก ไป ม อ ง ฟ้ า แ ล ะ น้ำ ที่ ก ว้ า ง ใ ห ญ่ แ ค่ อ อ ก ไ ป ม อ ง ฟ้ า แ ล ะ น้ำ ที่ ก ว้ า ง ใ ห ญ่ 9月10日 ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป안녕하세요!!
ได้ทีมาอัพสเปซกับเค้าซะทีน้า...
ช่วงนี้มันก็เหนื่อยๆ มองอาไรก็เรื่อยๆ เฉยๆ ออกจะน่าเบื่อด้วยซ้ำ
พึ่งผ่านสอบกลางภาคมาแท้ๆ (คะแนนเน่าได้ใจ) ก็จะสอบปลายภาคต่อแล้ว
เครียดง่ะ เบื่อ เหนื่อย ชีวิตขาดแรงผลักดัน เหมือนอาไรหายไปก็ไม่รู้ เหอๆ
งานฮันกุกอึยนาลพึ่งผ่านไป สนุกสนานกันถ้วนหน้า ทั้งทำกิมจิ คิมบับ ถ่ายรูป
ส่วนเราก็ตามสไตล์ ไม่ยักกะสนุกสนานเหมือนเค้าเลย
บางทีก็คิดว่าเราเหงาอยู่คนเดียวรึป่าวนะ
เบื่ออยู่คนเดียวรึป่าว
...
คำตอบคือไม่
ไม่ได้เหงาอยู่คนเดียวอ่ะ มองดูแล้วมันมีคนที่เหงากว่าเราอีก เมื่อเทียบกับที่เราเจอ
ดีหน่อยที่ยังมีเพื่อนน่ารักๆทั้งที่ห้องแล้วก็ที่เอก
ออ.....(เมทที่ห้อง)ขอโทดน้าที่ช่วงนี้ลากออไปอาบน้ำไม่สำเร็จ ทำให้ออเนียนบ่อยขึ้น
(ออ เคยพูดถึงขนาดว่าจะเอาโบว์แดงมาให้เด่น เพราะไปรอ ออ อาบน้ำบ่อยๆ 555 เริศ)
รุ้ง...เพื่อนที่ตั้งแต่เจอมันมาจนถึงป่านนี้ยังคิดอยู่ว่าเป็นโชคดีหรือซวย ที่ได้รู้จักมัน555 ล้อเล่นๆ
แนน...เพื่อนที่น่ารักคุยด้วยแล้วสบายใจ อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น อิอิ จิงมะที่ร้าก
เปล...สวย แต่ติ้งต๊องได้อีก ฮาได้อีก ทะลึ่งได้อีก ส้นสูง...ได้อีก
ออม...ออมมีน้องหมีตัวนึง ซึ่งโชคซวยโดนเด่นตั้งชื่อให้ว่า"อ้อมน้อย" ออมบอกกว่าไม่ใช่สนามมวยนะ ชอบแกล้งออมสนุกดี
ดีม...มันบอกว่าสอบเสร็จแล้วจะมาหา ให้กุไปรับมันที่นราธิวาสด้วย มันนั่งรถทัวร์จากกรุงเทพมาบางแสนไม่เป็น
ส า ...ด ง้นก็ตายที่นราธิวาสแหละ สวัสดี เปลืองเงินพ่อแม่ส่งเรียนจิงๆ
ช่วงนี้งานก็เยอะดี ยังพิมพ์เกาหลีไม่ถึงไหนเลย ศัพท์ก็ยังไม่ได้ท่อง บทสนทนาก็ยัง
หนังสือไม่ค่อยได้อ่าน สายตาก็แย่ลง วันนี้ก็พึ่งไปปริ๊นงานกับรุ้งมา กินข้าวไม่ค่อยตรงเวลา
เลยปวดท้องโรคกระเพาะขึ้นมา เกือบตาย กว่าจะลากสังขารขึ้นมาชั้น 4 หน้าซีดแล้วซีดอีก
ซดยาเคลือบกระเพาะไป แล้วก็นอนตายที่เตียง ตื่นมาค่อยยังชั่ว
วันก่อนไปเดินงานรียูส ของมือสองกะแนน โอ้โหแนนสามารถต่อได้อีกแอบขำอ่ะ น่ารักดี
เด่นได้กระเป๋ามา 2ใบ กะเสื้อ 2 ตัว ส่วนแนนก็กางเกง 1ตัว กับเสื้ออีกหลายยยยตัว
หว้า....คิดอาไรไม่ออกแระ ดึกแล้วสมองไม่แล่น เพราะมัวแต่ไปคิดงานพุ่งนี้อยู่
ไปนอนหล่ะ
ชอบเพลงนี้จัง วันที่ฉันป่วย Armchair
>>>ถึง....ขอบคุณน้าที่อยู่เป็นเพื่อนเค้าอัพสเปซ
ต้นไม้ที่ให้อ่ะเค้ารดน้ำให้มันทุกวันนะ จนรากงอกแล้วงอกอีกไม่ต้องห่วง
ขนมที่ส่งมาขอบคุณมาก รู้นี่ว่าต่องส่งมา ฮ่าๆ แล้วจากินเยอะๆนะ
สุดท้ายคิดถึง Mom n Dad มากๆน้า ขวัญด้วย เจ้หนึ่งด้วย ยายด้วย
ขวัญอยู่บ้านดูยายดีๆนะ กลับมาจากโรงเรียนก็ซื้อขนมมาฝากยายด้วย
อย่าให้รู้ว่าแกแอบไปนอนห้องแม่นะ แกตาย
7月20日 see you anytime I want พบกันวันคิดถึงSee you anytime I want                         Special Thanks
อ่านแล้วชอบมากเลย
ขอบคุณคนเขียนที่ถ่ายทอดเรื่องราวดีดีสู่ผู้อ่านนะคะ
------------------------
คิดถึงๆๆบ้านมากมาย มากมาย จ่ะ พ่อจ๋า แม่จ๋า T^T
ถึงเพื่อนๆเด่นที่หลงเข้ามา อิอิ ตอนนี้ม่ค่อยว่างเยยอ่ะ คิดถึงพวกแกน้า อยากไปหาไวๆ
ตอนนี้วันๆก็เรียน แล้วก็สอบ ๆ เป็นอย่างงี้ตลอดเลย
บางทีเรียนเสร็จจะโอ้กออกมาเป็นเกาหลี 555+
สอบเกือบทุกคาบ ได้รสชาดฮันกุกแบบเข้าเนื้อเข้าหนังเลยแหละ
โอ้..ลืมบอก ได้ รหัสเทค ผีตาลอย (มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ)
ถูกใจบางคนเลยซิท่า หึหึ
อยากให้เปิดเทคเร็วๆจัง ....ง ง ง (แอคโค่ด้วย)
โดนตัดสายเทคจาเดือนก่าแย้วง่า T^T
ห่อเหี่ยวเป็นที่สุด ...แต่ก็ สู้ต่อไป ทาเคชิ
สอบเสร็จเด๋วเอารูปมาลง
PS. คิ ด ถึ ง ห ม า บ า ง ตั ว *
5月20日 เรื่องบังเอิญบนโลนนี้มีคนเป็นล้านคน มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่เราได้พบกัน วันที่ฉันนั้นได้บอกรักเธอ มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่เราได้พบกัน ---------------------------------------- แค่เราได้เจอกันอีกครั้ง อย่างน้อย 3月15日 หน้าร้อนที่แสนเศร้า..กับการอคอยที่สำคัญที่สุดในชีวิต ~รอผลแอดปิ ด เ ท อ ม แ ล้ ว . . . . . เ ว่ ย ! !
ชีวิตช่างเงียบเหงา ไม่ได้เจอหน้าเพื่อน ไม่ได้ไปโรงเรียน ไม่ได้กินก๋วยเตี๋ยวโรงเรียน ไม่ได้ติดแถวสาย ไม่ได้นั่งสามล้อไปโรงเรียน ไม่มีคนมาเรียกป้า.....เด่น ไม่มีคนมาเรียก หลนปลาทอง ไม่มีคนเลี้ยงปลาใจร้าย ไม่ได้เฮดล็อคกะเจ้ ไม่ได้แข่งอมชุปปาชุปกะเดียร์ (แต่ไม่รู้จาแข่งทำไม เพราะฉ๊านชนะตลอดศก) ไม่มีบรรยากาศที่ห้องสอบที่...(ส่งซิกกานเปนว่าเล่น แพรพิณเนี่ยเจ้าแม่...555) ไม่ได้เต้นลีลาศ... (ที่สุดแสนถึกเต้นกานไปได้ บ่ายโมง ถึง 4โมงเย็น เยส!! บ้ายบายลากานที)
ไม่มีคุณพ่อที่บ่นได้ทุกคาบสังคม ( หลับกันซะส่วนใหญ่ ) ไม่ได้ไปนาโนคาราโอเกะ (ทามไมไม่ค่อยมีเพลงใหม่เลยวะ) ไม่ได้เดินกลับบ้านกะฝ้าย (ซึ่งเมื่อไหร่ถือของกินติดมือมา มานจะมีหมาตัวหย่ายๆ มาชอบแย่งง่า...กลัวโคด)
ไม่ได้นั่งมอไซค์ซ้อน 4 (ทามไปกันได้) ไม่มี....
ไม่มีแล้ว .... ( > <) (> < ) ม่ายๆๆๆๆ เห่อเศร้า ไม่มีแล้วว...ชีวิตนักเรียนม.ปลาย ไม่มีแล้วซินะ ชีวิตแบบที่ผ่านมา ทั้งสุข เศร้า เหงา หัวเราะ ร้องไห้ เฮฮา ติ๊งต้อง บ้าบอคอแตก ชีวิตนักเรียนม.ปลายนี่เป็นอาไรที่สนุกมากๆเลยทีเดียว เพราะเด่นเปลี่ยนห้องเกือบทุกเทอม ได้เจอเพื่อนเยอะแยะมากมาย ทุกๆห้องล้วนมีความทรงจำดีๆ มีเรื่องราวแตกต่างกันไป จากนี้มันคงเป็นแค่ความทรงจำ ที่คงจะเป็นความทรงจำที่จะไม่มีวันลืม 5/4 ก็เป็นอะไรที่มีความทรงจำดีๆ มากๆ
เพื่อนๆน่ารักกันมากเลย ย้ำว่าทุกคนน่ารักจิงๆนะ ยังจำได้ตอนแรกเพื่อนๆเรียกเด่นว่า "นางฟ้า หรือไม่ก็ เพียวริขุ" แต่พอนานๆเข้า จากนางฟ้ากลายเป็นปีศาจป้าแก่ 555 เลยเปลี่ยนสถานนะมาเปน "ป้า" โดยปริยาย ... TT^TT ประทับใจเพื่อนๆมาก ตอนที่เด่นหลบรถจารย์ตกท่อหน้าตึกคณิต ซึ่งมานเปนอาไรที่เด่นไม่อยากจะจำเลยว่าตัวเองเคยตกท่อ 555 ตอนนั้นก็แบบว่า ทั้งขำตัวเอง ทั้งเจ็บ เพื่อนๆก็ตกใจกันใหญ่ เด่นเปนอาไรมั้ยๆ แล้วก็ขำ อ๊ากก เด่นนภา ตกท่อๆๆ ตะโกนกานใหญ่เลย (พวกเมิงจาตะโกนเพื่อ....กุอาย) เด็กน้อยโผล่หัวออกมาจากตึกมุงดูกันใหญ่ แบบว่าอายโคดดดด (ไม่เปนไรหรอกหย่ะ แค่เอ็นฉีก....อ๊าาาก) ลุกขึ้นไม่ไหวอ่ะ เดินไม่ได้เลย โชคดีมีอ.ปราการขับรถไปส่ง จารย์น่ารักมากกค่าาา อิอิ
ณ.ห้องพยาบาลโรงเรียน แบบว่าตอนนั้นเด่นนภาก็น่าซีดโคดดดด.... นลินก็น่ารักเอาน้ำแข็งมาประคบให้ เด่นซึ้งนะ เด่นจั๊กกะจี้เปนบ้าเลยหว่ะ 555 เห็นหน้าเพื่อนเเล้วก็ทั้ง ปลื้ม ทั้งขำ แระที่แน่ๆเจ๊บโว้ยยยยย ขอบคุณมากเพื่อน รักพวกแกจิงๆ อิอิ 6/7 ห้อง..........
ห้องที่ข้าพเจ้าเลือกแล้วที่จะไปใช้ชีวิตบั่นปลาย.... ...เอ๊ย ชีวิตนักเรียน ม.6 ณ.ห้องนี้
ตอนแรกที่เข้ามา มันก็แปลกๆ เพราะอาไรหลายๆอย่าง แต่เชื่อไหมว่าพออยู่ไปแล้วมันก็เป็นโลกอีกแบบ สังคมอีกแบบ ให้เราต้องเรียนรู้และปรับตัว ใครว่าห้องท้ายๆมีแต่เด็กเกไม่ได้เรื่อง เด่นว่าคิดผิดนะ คนดีก็มีแยะ
ห้องนี้ก็สนุกมากๆเลยอ่ะ เป็นชีวิตม.ปลายที่สนุกมากทีเดียว กับห้องนี้ก็มีเรื่องเย้อะ....เยอะ เทอมแรก เรียนคณิตเข้มข้นเทียบชั้นห้องหนึ่งก็ไม่ปาน
ด้วยฝีมือจารย์ผ่าน <---จำจนวันตาย T^T แทบกระอักเลือด
เทอมสอง เรียนคณิตเหมือนกันกับท่านรองเจ๊ก รองสอนได้แบบว่ามากค่าาาา (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) 555 เกรดไม่ปลื้มเท่าไหร่นะคะ
อาไรอีกน้อ... ห้องนี้ก็เหมือนห้องอื่นๆ มีพรรครัฐบาล และก๊กหมิ่นตั๋ง 55
แบบว่าไม่ถูกกานก็มี
เรื่องสนุกๆหน่ะหรอ เล่ากี่วันถึงจะจบเนี่ย ตอนที่ไปสอบสัมภาษณ์สวนดุสิต ที่ขอนแก่นก็ฮาาา ไปนอนโรงแรมผีเฮี้ยน เจอจูออนด้วยนะ ทั้งขำทั้งกลัว หรือว่าจะเปนตอนที่ไปกินข้าวเที่ยงนอกโรงเรียน วันนั้นกินก๋วยเตี๋ยวกับสตอเบอร์รี่ปั่น ไม่รู้เค้าใส่อาไรให้ฉ๊านกิน คึกทั้งวัน กลับมานั่งทำข้อสอบสังคมไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ นั่งยิ้มทั้งชั่วโมง เจ๊ และ ทท ก็โดนด้วยกานน ความคึกมานยางไม่หมดแค่นั้น พวกเราก็ไปเต้นกันต่อที่นาโน มาคิดอีกทีฉ๊านทำไปได้อย่างไร....
วันเลี้ยงจบอ่ะ วุ่นวายกันมากมายเรื่องโน้นเรื่องนี้
แต่จำได้อย่างนึงคือตอนไปดูเค้าเชิดมังกร ไปดูตั้งแต่ 2ทุ่ม 4ทุ่มยังไม่เสดเล้ยยย วันนั้น เปลี่ยนแตะคีบกันกะเดียร์ มานใส่ซะแตะคีบฉ๊านเกือบขาด เรียกว่าขาดไปแร้ววต่างหาก
ทั้งๆที่เราก็ใส PSจูเนี่ยร์ เบอร์เดียวกันแท้ๆ แกยังทำอีคีบฉ๊านขาดได้ T^T หรือตอนวันไปกินข้าวบ้านจารย์ทัศนา ไปซื้อชานมไข่มุกหน้าโรงเรียนกะแฟ้มม
สั่งเค้าไป 13แก้ว แถมให้ด้วยนะ แต่แบบว่าจารย์สยามเห็นวิ่งออกมา จาห้องปกครอง มาขว้างก้อนหินไล่อีกแหน่ะ
จายยร้ายมากๆ สรุปคือ ชิ่งกานไป 13แก้วก็ไม่ได้ไปเอา ช่วยไม่ได้จิงๆนะคะพี่ นู๋จำเป็น 555 เพื่อนๆ ก็แห้วไป 555
กุเอาชีวิตรอดกลับมาก็บุญแล้วเว้ยยย TT^TT
เห้อคิดถึงพวกแก (มึง) จังเล้ยยย เพื่อนๆๆๆ อยากไปโรงเรียนหว่ะ
แต่น่านแหละ ไปแล้วก็คือเดิม มันไม่มีพวกแกแล้วนี่นาาา เห้อ น่านแหละ ฉ๊านพล่ามอาไรมาซะยืดยาวฟระ อื่ม...
ขอบคุณมิตรภาพดีๆที่มีให้ ขอบคุณรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ
ฉ๊านก็จะจำไว้...ไม่ลืมเลย
สัญญา
 เด่น
นางฟ้า,ป้าเด่น,ป้าแก่,หลนปลาทอง,รักเร่
3月6日 ☆★- - - ถ้ามันยังหายใจอยู่ ก็ต้องเดินต่อไป - - - -☆★
1月24日 อย่าเบื่อคำว่าเสียใจ
24 มกราคม 2550 >>อย่าเบื่อคำว่าเสียใจ - Good September หมดคำถาม เหตุใดสายตาของเธอเหินห่าง ______________________________________________________________
เห้อ...ชอบเพลงนี้จังเลย
ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองเหมือนแก้วน้ำ แก้วน้ำที่น้ำเกือบจะเติมแก้ว
เวลาโดนแรงกระทบกระเทือนนิดหน่อย มันก็เอ่อล้นออกมาอย่างง่ายดายซะอย่างงั้น
บอกเลยว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้เป็นคนแบบนี้ ไม่ได้เป็นคนที่อ่อนแออย่างนี้เลย
ตั้งแต่ย้ายมาห้องนี้ กี่ครั้งแล้วหล่ะที่ร้องไห้ กี่ครั้งแล้วที่รู้สึกเคว้งคว้าง เรื่องอาไรต่อมิอาไร
จริงที่มีฝ้ายอยู่ แต่บางทีมันก็ไม่ใช่คนสุดท้ายที่จะอยู่กับเราจริงๆ เข้าใจเราจริงๆ
ก็ไม่ได้โทษมัน เพราะทุกสิ่งทุกอย่างเราเลือกเอง
มันคงไม่ใช่ที่ของเราตั้งแต่แรกแล้ว แต่ก็คิดมาเสมอว่าเราไม่ใช่เหรอที่เป็นคนเลือกอย่างนี้
เลือกที่จะทิ้งบางสิ่งที่มันเป็นที่ของเราจริงๆ เพื่อมาหาอีกสิ่งนึง
ทิ้งสิ่งที่มีค่าที่สุด...
กับเรื่องอีกหลายเรื่องที่ไม่รู้จะเริ่มยังไง
เรื่องที่ฉั้นเองนี่แหละที่เป็นคนผิด
ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีคำแก้ตัวอะไรทั้งสิ้น
ในเมื่อเราเป็นคนทำผิดเอง ก็ควรจะยอมรับมัน
"คนตอแหล เห็นแก่ตัว"
คงจะไม่เสียใจและร้องไห้ง่ายขนาดนี้ คงดีกว่าซะอีกถ้าเป็นคำพูดของใครก็ไม่รู้ ที่ไม่ใช่คนที่เรามีความรู้สึกดีๆให้มาเสมอ
ไม่โทษใคร เพราะฉั้นมันก็คงเป็นคนอย่างนั้นจิงๆนั่นแหละ
สัญญาว่าจะร่าเริงเหมือนเก่า เข้มแข็งเหมือนเก่า
ความรู้สึกดีๆมันไม่ได้หนีหายไปไหน มันก็ยังอยู่ที่เดิมนั่นแหละ
ขอโทษที่ทำให้อึดอัดหรือลำบากใจ
สัญญาว่าถ้าเจอจะยิ้มให้ก่อน จะทำให้ทุกอย่างเหมือนเดิม
_________________________________________
หว้า....เวลาผ่านไปเร็วจิงๆ
นี่ก็โค้งสุดท้ายแล้วของการเดินทางแล้วสินะ
รู้สึกว่ายังไม่เต็มที่กับมันเล้ย
จากนี้คงจะไม่ค่อยได้ออนเอ็มแล้วหล่ะ ละครก็สัญญาว่าจะไม่ดู
อีกนานเลยหล่ะคงจะได้ออนเอ็ม
จะตั้งใจอ่านหนังสือให้มากกว่านี้
(เด๋วต้องโทรไปให้เจ๊บอกกง อัดวีดีโอให้ 555+)
อีกไม่กี่เดือนจะจบแล้ว เด๋วพวกเราไปเที่ยวกันกันแน่ๆ
เจ๊ต้องพา จองอิไปเที่ยวด้วยน้าเค้าจะได้ฝึกพูดภาษาเกาหลี 555
ตอนนี้กำลังกิง สปาเกตโต้ว ซึ่งมันก็คือ สปาเกตตี้นั่นเอง โห๊ะๆๆ
ขวัญมันเป็นคนทำหล่ะ อร่อยมากกกก....
ทามไมเค้าทำไมเปงมั่งน้า.............
อีอย่างเจ๊ต้องสั่งสอนมันโด้ย มันเรียกเค้าว่าน้อง แล้วแทนตัวเองว่าพี่
ตัวโตกว่าแล้วไงหร้อห๊า....ฉ๊านไม่สูงขึ้นมั่งให้มันรู้ไป
Wednesday
20:59
|
|
|
